Ο Επιστήμονας που Έφτιαξε Ψηφιακό Δίδυμο του Κατοικιδίου του για να το Πείσει να Μην... Τρώει τα Παπούτσια του!


Σε μια είδηση που μοιάζει να ξεπήδησε από επιστημονική φαντασία ή κωμωδία, ένας ταλαντούχος προγραμματιστής από τη Σουηδία δημιούργησε έναν ψηφιακό δίδυμο του σκύλου του, Μπάξτερ, για να τον εκπαιδεύσει... ψηφιακά! Ο λόγος; Η αδυναμία του Μπάξτερ στα παπούτσια, που έφτασε να του κοστίσει περισσότερα από 1.000 ευρώ σε κατεστραμμένα sneakers μέσα σε έναν χρόνο.

Ο Χένρικ Γιούσον, λάτρης της τεχνητής νοημοσύνης και προγραμματιστής, σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει τις γνώσεις του για να λύσει το πρόβλημα. Δημιούργησε έναν "εικονικό Μπάξτερ" μέσω AI, έναν ψηφιακό σκύλο που λειτουργεί με βάση την ακριβή προσωπικότητα και συμπεριφορά του αληθινού ζώου. Ο στόχος του ήταν να δοκιμάσει νέες μεθόδους εκπαίδευσης χωρίς να κουράζει τον κανονικό Μπάξτερ.

Η Εκπαίδευση Μέσα σε Έναν Ψηφιακό Κόσμο

Ο ψηφιακός Μπάξτερ τοποθετήθηκε σε ένα εικονικό περιβάλλον γεμάτο παπούτσια. Κάθε φορά που ο "ψηφιακός σκύλος" προσπαθούσε να δαγκώσει ένα παπούτσι, ο Χένρικ του έστελνε αρνητικά ερεθίσματα, όπως εικονικούς ήχους που τα σκυλιά δεν αντέχουν, όπως... τον ήχο ενός ηλεκτρικού μπλέντερ!

"Μετά από 10.000 εικονικές προσπάθειες και αποτυχίες, κατάφερα να κάνω τον ψηφιακό Μπάξτερ να αδιαφορεί για τα παπούτσια. Το επόμενο βήμα ήταν να δούμε αν η συμπεριφορά αυτή θα μπορούσε να μεταφερθεί στον πραγματικό Μπάξτερ," δήλωσε ο Χένρικ.

Το Αποτέλεσμα: Μια Μικρή Απογοήτευση

Παρά τη φαινομενική επιτυχία στο ψηφιακό περιβάλλον, ο πραγματικός Μπάξτερ όχι μόνο αγνόησε την "εκπαίδευση," αλλά βρήκε και νέα κόλπα. Άρχισε να κρύβει τα παπούτσια κάτω από το κρεβάτι, κάνοντας ακόμα πιο δύσκολη τη ζωή του Χένρικ. "Ίσως το AI δεν είναι έτοιμο να λύσει τέτοια προβλήματα. Ή ίσως ο Μπάξτερ είναι πιο έξυπνος από την τεχνολογία μου," παραδέχθηκε γελώντας.

Τι Ακολουθεί;

Ο Χένρικ δηλώνει πως τώρα σχεδιάζει να αναπτύξει ένα wearable gadget που θα στέλνει απαλά ερεθίσματα στον Μπάξτερ κάθε φορά που πλησιάζει τα παπούτσια. "Αν αποτύχω κι εδώ, ίσως ήρθε η ώρα να αρχίσω να κυκλοφορώ ξυπόλητος," πρόσθεσε.

Η ιστορία του Χένρικ και του Μπάξτερ μας δείχνει ότι, όσο εξελιγμένη κι αν είναι η τεχνολογία, τίποτα δεν μπορεί να ξεπεράσει τη δημιουργικότητα (και την πονηριά) ενός χαριτωμένου τετράποδου.